Artroskopia barku

Powszechnie uważa się, że urazy i kontuzje stawu ramiennego są przede wszystkim problemem sportowców. Oczywiście jest to po części prawdą, gdyż intensywne treningi sprzyjają wystąpieniu kłopotów w obrębie barków – szczególnie, gdy uprawia się tenis, pływanie czy kulturystykę. Należy jednocześnie pamiętać, że w tym przypadku nie tylko sport może negatywnie odbić się na zdrowiu, ale również wykonywanie niektórych powtarzalnych czynności. Prace wymagające ciągłego trzymania rąk nad głową, jak na przykład malowanie ścian czy też mycie okien też mogą prowadzić do zespołu bolesnego barku.  Schorzenia stawu barkowego objawiają się intensywnym bólem, który może promieniować do odcinka szyjnego kręgosłupa lub kończyny górnej. Jednocześnie odczuwany jest znaczny dyskomfort, utrudniający funkcjonowanie objętej schorzeniem kończyny. Jeśli wystąpią podobne objawy należy skonsultować się z lekarzem ortopedą. Niewykluczone, że mogło dojść do poważnego urazu tej części układu kostno-stawowego i niezbędna będzie artroskopia stawu barkowego.

Metoda cieszy się uznaniem zarówno wśród lekarzy specjalistów, jak również pacjentów. Wśród jej zalet wymienia się małą inwazyjność, pozostawienie mało widocznych blizn oraz stosunkowo szybki powrót do aktywności fizycznej i zawodowej.

Artroskopia barku stosowana jest w przypadku takich dolegliwości jak:

  • zarostowe zapalenie torebki stawowej;
  • choroba Duplaya (zespół bolesnego barku – w tym uszkodzenie obrąbka stawowego);
  • przewlekłe zapalenie błony maziowej;
  • niestabilność stawu ramiennego;
  • leczenie uszkodzonych ścięgien i więzadeł;
  • niestabilność barku;
  • eliminacja tkanki zapalnej;
  • oraz wielu innych schorzeń.

Tak, jak w przypadku innych zabiegów operacyjnych, artroskopia stawu barkowego powinna być  poprzedzona specjalistycznymi badaniami klinicznymi oraz diagnostyką obrazową, a także badaniami zleconymi przez lekarza tj. podstawowymi badaniami laboratoryjnymi oceniającymi ogólny stan zdrowia pacjenta. Rodzaj znieczulenia określa anestezjolog w uzgodnieniu z operatorem oraz  pacjentem. Osoba operowana może być ułożona w pozycji siedzącej lub półleżącej. Ortopeda wykonuje zwykle dwa drobne nacięcia na skórze. Przez jedno z nich wprowadzana jest kamera artroskopowa, przesyłająca obraz do monitora. Po uzyskaniu obrazu wnętrza struktury stawowej lekarz może dokonać niezbędnych czynności za pomocą narzędzi chirurgicznych, wprowadzanych przez drugi otwór w skórze.

Artroskopia barku trwa zwykle około godziny. Po zakończeniu zabiegu nacięcia są zszywane i zakłada się opatrunek. Od tej pory pacjent powinien skoncentrować się na zabiegach rehabilitacyjnych, a także przestrzeganiu pozostałych zaleceń lekarza prowadzącego.


W przypadku pytań lub wątpliwości związanych z artroskopią stawu barkowego prosimy o kontakt z Oddziałem Ortopedii i Chirurgii Kręgosłupa, tel. 22 703 04 36, e-mail:  sekretariat.blok@ckr.pl

Newsletter

Bądź na bieżąco i otrzymuj najnowsze informacje.