UK AR RU FR DE

Skręcenie stawu skokowego

Majdańska Team radzi:

  1. Do skręcenia stawu skokowego dochodzi w rejonie struktur więzadłowych. Dotyczy to więzadeł: więzadła skokowo-strzałkowego przedniego (ligamentum talofibulare anterius ATFL) i więzadła skokowo-piętowego (ligamentum calcaneofibulare CFL). Więzadła te pełnią funkcję stabilizacji stopy i chronią przed nadmierną inwersją.
    Skręcenie stawu skokowego
  2. Skręcenie stawu skokowego zachodzi w momencie, gdy stopa jest ustawiana w inwersji i zgięciu podeszwowym. Wyróżniamy 3 stopnie uszkodzenia:
    • I stopnia - polega na nadciągnięciu więzadeł bez ich przerwania z niewielkim obrzękiem i zaburzeniem funkcji,
    • II stopnia - dochodzi do naderwania więzadeł z obrzękiem, zaburzeniem funkcji i niewielką niestabilnością,
    • III stopnia - całkowite zerwanie więzadeł (ATFL i CF), masywny obrzęk, brak możliwości obciążenia kończyny i duża niestabilność.

    Uszkodzeniu temu towarzyszy uczucie rozdzierania lub trzask, noga puchnie w rejonie kostki bocznej, praktycznie natychmiast czuć silny ból w tym rejonie. Kiedy ból zmniejszy się, czuć tkliwość uciskową na przedniej krawędzi kości strzałkowej.

  3. Skręcenie stawu skokowego dochodzi w takich sportach jak baseball, siatkówka, piłka nożna, taniec nowoczesny, balet czy też bieganie, kiedy mięśnie zginające stopę grzbietowo są zmęczone i nie trzymają stopy w prawidłowym ustawieniu. Błędem jest noszenie nieprawidłowego, wychodzonego obuwia, które nie stabilizuje stopy. Brak w treningu ćwiczeń sensomotorycznych poprawiających stabilność stopy podczas zawodów lub ciężkiego treningu.
  4. Diagnoza.

    Diagnozę skręcenia stawu skokowego zaczynamy od obejrzenia stopy, będzie widoczny obrzęk w rejonie kostki bocznej, mogą pojawić się wybroczyny. Badamy palpacyjnie rejon kostki bocznej w miejscu więzadeł, miejsca te będą bolesne. Wykonujemy także testy stabilności: test szufladki przedniej i test stabilności stawu skokowego (inwersji stopy). Możemy wykonać RTG, aby wykluczyć złamanie kości oraz USG, aby określić stopień uszkodzenia więzadeł.

  5. Leczenie.

    W pierwszej chwili po urazie stosujemy zasadę PRICE:

    • Protection-ochrona,
    • Rest-spokój,
    • Ice-lód,
    • Compression-ucisk,
    • Elevation-uniesienie kończyny.

    Z zasady tej najważniejszy jest ucisk, potem lód i uniesienie kończyny, gdyż ucisk daje najlepsze efekty zmniejszając krwawienie. Jeżeli nie wykonamy dobrego ucisku miejsca uszkodzenia, może dojść do wielu powikłań.Następnie preferowaną formą leczenia jest rehabilitacja czynnościowa. Czas trwania rehabilitacji jest różny w zależności od stopnia uszkodzenia i może trwać od dwóch tygodni do 6 miesięcy, aby powrócić do pełnej sprawności. W większości przypadków dochodzi do pełnego wyleczenia bez żadnych powikłań, jednak u 20-40% pozostają przewlekłe dolegliwości w postaci bólu i niestabilności stawu skokowego. Zastosowana szybko i prawidłowo zasada PRICE uchroni nas od późniejszych powikłań, a przy rehabilitacji pamiętajmy, żeby być cierpliwym w ćwiczeniach.

  6. Profilaktyka.

    Chcąc uniknąć skręcenia stawu skokowego lub przyspieszyć proces leczenia, jeśli już do niego dojdzie, możemy się zabezpieczyć na kilka sposobów. Bardzo ważny jest dobór odpowiedniego obuwia. Jeśli będziemy ćwiczyć w znoszonych już butach lub takich, które nie stabilizują nam stopy, to z pewnością powiększymy prawdopodobieństwo wystąpienia urazu. Co do butów, należy udać się do specjalisty fizjoterapeuty, który doradzi nam jak dobrać odpowiednie obuwie. Jeśli już dojdzie do urazu, to przy powrocie do aktywności możemy zastosować Taping w celu zabezpieczenia stopy przed ponownym urazem. Najważniejsze jest stosowanie treningu nerwowo-mięśniowego, który poprawi stabilizację naszej stopy i prawidłowe funkcjonowanie mięśni, np. ćwiczenia na dyskach sensomotorycznych, piłkach gimnastycznych. Powinniśmy dbać o elastyczność mięśni, torebek i aparatu więzadłowego, np. streching mięśni łydki.


Autor:

1379261_583326398398237_152579112_n

mgr Kamil Perczak

Partnerzy

facebook